Портрет Дориана Грея.  Оскар Уайлд
Глава 17. (Luku 17. LUKU XVII.)
< Prev. Chapter  |  Next Chapter >
Font: 

Неделю спустя Дориан Грей сидел в оранжерее своей усадьбы СелбиРойял, беседуя с хорошенькой герцогиней Монмаут, которая гостила у него вместе с мужем, высохшим шестидесятилетним стариком. Было время чая, и мягкий свет большой лампы под кружевным абажуром падал на тонкий фарфор и чеканное серебро сервиза. За столом хозяйничала герцогиня. Ее белые руки грациозно порхали среди чашек, а полные красные губы улыбались, - видно, ее забавляло то, что ей нашептывал Дориан. Лорд Генри наблюдал за ними, полулежа в плетеном кресле с шелковыми подушками, а на диване персикового цвета восседала леди Нарборо, делая вид, что слушает герцога, описывавшего ей бразильского жука, которого он недавно добыл для своей коллекции. Трое молодых щеголей в смокингах угощали дам пирожными. В Селби уже съехались двенадцать человек, и назавтра ожидали еще гостей.

Viikkoa myöhemmin Dorian Gray istui Selby Royalin kasvihuoneessa jutellen kauniin herttuatar Monmouthin kanssa, joka, samoinkuin hänen kuusikymmenvuotias, elähtänyt miehensä, oli Dorianin vieraana. Oli juuri teen aika, ja suuresta pöytälampusta virtasi pitsivarjostimen läpi himmeää valoa, valaisten hienoja kiinalaisia porsliinikuppeja ja taiteellisesti taottua hopeaserviisiä, joiden ääressä herttuatar emännöitsi. Hänen valkeat kätensä liikkuivat sulavasti kuppien keskellä, ja hänen täyteläiset, punaiset huulensa hymyilivät sille, mitä Dorian oli kuiskannut hänen korvaansa. Lordi Henry loikoili silkkipäällyksisessä korituolissa ja katseli heitä. Persikan värisellä sohvalla istui lady Narborough ja oli kuuntelevinansa herttuan kertomusta viimeisestä brasilialaisesta kovakuoriaisesta, jolla hän oli rikastuttanut hyönteiskokoelmaansa. Kolme nuorta miestä hienoissa iltapuvuissa tarjosi leivoksia naisille. Seuraan kuului kaksitoista henkeä ja uusia vieraita odotettiin seuraavana päivänä.

- О чем это вы толкуете? - спросил лорд Генри, подойдя к столу и ставя свою чашку.- Надеюсь, Дориан рассказал вам, Глэдис, о моем проекте все окрестить поновому?.. Это замечательная мысль.

"Mitä te kaksi juttelette?" sanoi lordi Henry astuen pöydän ääreen ja laskien kupin kädestään. "Dorian on kai kertonut minun uudestikastamistuumastani, Gladys. Se on loistava ajatus."

- А я вовсе не хочу менять имя, Гарри, - возразила герцогиня, поднимая на него красивые глаза.- Я вполне довольна моим, и, наверное, мистер Грей тоже доволен своим.

"Mutta minä en halua tulla uudestaan kastetuksi, Harry", vastasi herttuatar katsoen häneen ihmeellisillä silmillään. "Minä olen aivan tyytyväinen nimeeni, ja minä luulen että mr. Gray on myöskin tyytyväinen."

- Милая Глэдис, я ни за что на свете не стал бы менять такие имена, как ваши и Дориана. Оба они очень хороши. Я имею в виду главным образом цветы. Вчера я срезал орхидею для бутоньерки, чудеснейший пятнистый цветок, обольстительный, как семь смертных грехов, и машинально спросил у садовника, как эта орхидея называется. Он сказал, что это прекрасный сорт "робинзониана"... или что-то столь же неблагозвучное. Право, мы: разучились давать вещам красивые названия, - да, да, это печальная правда! А ведь слово - это все. Я никогда не придираюсь к поступкам, я требователен только к словам... Потому-то я и не выношу вульгарный реализм в литературе. Человека, называющего лопату лопатой, следовало бы заставить работать ею - только на это он и годен.

"Rakas Gladys, minä en halua muuttaa kumpaistakaan mistään hinnasta. Molemmat ovat täydellisiä. Minä ajattelin pääasiallisesti kukkia. Eilen minä taitoin orkidean napinläpeäni varten. Se oli ihana täplikäs kukka, yhtä kiihoittava kuin seitsemän kuolemansyntiä. Ajattelemattomana hetkenä minä kysyin puutarhurilta, mikä sen nimi oli. Hän sanoi, että se oli hieno Robinsoniana-laji, tai jotakin muuta yhtä kauheaa. Surullinen tosiasia on se, että me emme enää kykene antamaan esineille kauniita nimiä. Nimi on pääasia. Minä en koskaan väittele teoilla. Minä väittelen vain sanoilla. Siitä syystä minä vihaan alhaista realismia kirjallisuudessa. Se mies, joka nimittää lapiota lapioksi, olisi tuomittava itse käyttämään lapiota. Mihinkään muuhun hän ei kelpaa."

- Ну а как, например, вас окрестить поновому, Гарри? - спросила герцогиня.

"Miten me sitten nimittäisimme teitä, Harry?" kysyi herttuatar.

- Принц Парадокс, - сказал Дориан.

"Hänen nimensä on Paradoksiprinssi", sanoi Dorian.

- Вот удачно придумано! - воскликнула герцогиня.

"Se sopii hänelle mainiosti", huudahti herttuatar.

- И слышать не хочу о таком имени, - со смехом запротестовал лорд Генри, Садясь в кресло.- Ярлык пристанет, так уж потом от него не избавишься. Нет, я отказываюсь от этого титула.

"Kiitos kunniasta", naureskeli lordi Henry vajoten tuoliin istumaan. "Nimilipusta ei voi koskaan päästä erilleen! Minä en hyväksy sitä arvonimeä."

"Kuninkaallisista etuoikeuksista ei voi koskaan kieltäytyä", kuului varoitus kauniilta huulilta.

- Короли не должны отрекаться, - тоном предостережения произнесли красивые губки.

"Te tahdotte siis että puolustan valtaistuintani?"

- Значит, вы хотите, чтобы я стал защитником трона?

"Kyllä."

"Minä lahjoitan teille huomispäivän totuudet."

- Да.

- Но я провозглашаю истины будущего!

"Minä tahdon mielemmin tämän päivän erehdykset", vastasi herttuatar.

- А я предпочитаю заблуждения настоящего, - отпарировала герцогиня.

- Вы меня обезоруживаете, Глэдис! - воскликнул лорд Генри, заражаясь ее настроением.

- Я отбираю у вас щит, но оставляю копье, Гарри.

"Riistätte aseet minun käsistäni, Gladys", huudahti lordi Henry nopeasti käsittäen hänen tarkoituksensa.

"Minä riistin vain teidän kilpenne, Harry, mutta en keihästänne."

- Я никогда не сражаюсь против Красоты, - сказал он с галантным поклоном.

"En rupea koskaan keihäisille kauneuden kanssa", hän vastasi tehden kauniin liikkeen kädellänsä.

- Это ошибка, Гарри, поверьте мне. Вы цените красоту слишком высоко.

"Siinä te erehdytte, Harry, uskokaa minua. Te panette liian suurta arvoa kauneuteen."

- Полноте, Глэдис! Правда, я считаю, что лучше быть красивым, чем добродетельным. Но, с другой стороны, я первый готов согласиться, что лучше уж быть добродетельным, чем безобразным.

"Kuinka te voitte sitä sanoa? Minä myönnän, että minun mielestäni on parempi olla kaunis kuin hyvä. Mutta toisaalta ei kukaan ole taipuvaisempi myöntämään, että on parempi olla hyvä kuin ruma."

- Выходит, что некрасивость - один из семи смертных грехов?воскликнула герцогиня.А как же вы только что сравнивали с ними орхидеи?

"Onko rumuus siis yksi seitsemästä kuolemansynnistä?" huudahti herttuatar. "Miten käy silloin vertauksenne orkideasta?"

- Нет, Глэдис, некрасивость - одна из семи смертных добродетелей. И вам, как стойкой тори, не следует умалять их значения. Пиво, Библия и эти семь смертных добродетелей сделали нашу Англию такой, какая она есть.

"Rumuus on yksi seitsemästä kuolemanhyveistä, Gladys. Teidän, hyvänä torypuolueen jäsenenä, ei pidä arvostella niitä liian alhaisiksi. Olut, raamattu ja seitsemän kuolemanhyvettä on tehnyt Englannistamme sen mikä se on."

"Ettekö te siis rakasta maatanne?" kysyi herttuatar.

- Значит, вы не любите нашу страну?

"Minä elän siinä."

- Я живу в ней.

- Чтобы можно было усерднее ее хулить?

"Jotta sitä paremmin voisitte sitä arvostella."

- А вы хотели бы, чтобы я согласился с мнением Европы о ней?

"Tahtoisitteko kuulla Europan tuomion siitä?" kysyi lordi Henry.

"Mitä he sanovat meistä?"

- Что же там о нас говорят?

- Что Тартюф эмигрировал в Англию и открыл здесь торговлю.

"Että Tartuffe on muuttanut Englantiin ja avannut täällä liikkeen."

- Это ваша острота, Гарри?

"Onko se teidän oma sukkeluutenne, Harry?"

- Дарю ее вам.

"Minä luovutan sen teille."

- Что я с пей сделаю? Она слишком похожа на правду.

"Minä en voi sitä käyttää. Se on liian tosi."

- А вы не бойтесь. Наши соотечественники никогда не узнают себя в портретах.

- Они - люди благоразумные.

"Ei teidän tarvitse arkailla. Meidän maanmiehemme eivät koskaan tunne itseään tuommoisessa kuvauksessa."

- Скорее хитрые. Подводя баланс, они глупость покрывают богатством, а порок - лицемерием.

"He ovat käytännöllisiä."

- Всетаки в прошлом мы вершили великие дела.

- Нам их навязали, Глэдис.

"He ovat enemmän viisaita kuin käytännöllisiä. Kun he tekevät tiliä, niin he asettavat vastatusten tyhmyyden ja rikkauden, paheet ja teeskentelyn."

- Но мы с честью несли их бремя.

"Ja kuitenkin me olemme saaneet suuria aikaan."

- Не дальше как до Фондовой биржи. Герцогиня покачала головой.

"Meitä on pakoitettu suuriin tekoihin, Gladys."

- Я верю в величие нации.

"Me olemme kantaneet niiden taakan."

- Оно - только пережиток предприимчивости и напористости.

"Ei sen pitemmälle kuin pörssiin asti."

- В нем - залог развития.

Herttuatar pudisti päätään. "Minä uskon rotuun", hän sanoi.

- Упадок мне милее.

- А как же искусство? - спросила Глэдис.

"Se edustaa tarmokkaiden jälkeläisiä."

"Se kehittyy."

- Оно - болезнь.

- А любовь?

"Rappeutuminen huvittaa minua enemmän."

- Иллюзия.

- А религия?

"Entäs taide?" kysyi herttuatar.

- Распространенный суррогат веры.

"Se on tauti."

- Вы скептик.

"Ja rakkaus?"

- Ничуть! Ведь скептицизм - начало веры.

"Harhakuva."

"Uskonto?"

"Uskon uudenaikainen korvaus."

- Да кто же вы?

"Te olette skeptiko."

- Определить - значит, ограничить.

"En! Skeptillisyys on jo puolittain uskoa."

- Ну, дайте мне хоть нить!..

"Mitä te sitten olette?"

- Нити обрываются. И вы рискуете заблудиться в лабиринте.

"Selittäminen on rajoittamista."

"Antakaa minulle johtolanka."

- Вы меня окончательно загнали в угол. Давайте говорить о другом.

"Langat taittuvat. Te eksyisitte siihen labyrintiin."

- Вот превосходная тема - хозяин дома. Много лет назад его окрестили Прекрасным Принцем.

- Ах, не напоминайте мне об этом! - воскликнул Дориан Грей.

"Te saatatte minut hämmentymään. Puhukaamme jostakin muusta."

"Meidän isäntämme on erinomainen puheenaihe. Vuosia sitten häntä sanottiin satuprinssiksi."

- Хозяин сегодня несносен, - сказала герцогиня, краснея.- Он, кажется, полагает, что Монмаут женился на мне из чисто научного интереса, видя во мне наилучший экземпляр современной бабочки.

- Но он, надеюсь, не посадит вас на булавку, герцогиня?- со смехом сказал Дориан.

"Oi, älä muistuta sitä minulle", huudahti Dorian Gray.

"Isäntämme on aivan hirveä tänä iltana", vastasi herttuatar punastuen. "Minä luulen että hän olettaa Monmouthin naineen minut vain tieteellisestä harrastuksesta, sen vuoksi että hän minussa näki parhaan uudenaikaisen perhosen."

- Достаточно того, что в меня втыкает булавки моя горничная, когда сердится.

"Toivottavasti hän ei kuitenkaan lävistä teitä neuloilla, herttuatar", naureskeli Dorian.

- А за что же она на вас сердится, герцогиня?

"Oi, kamarineitoni tekee sitä aivan kylliksi, mr. Gray, kun hän on suuttunut minuun."

- Изза пустяков, мистер Грей, уверяю вас. Обычно за то, что я прихожу в три четверти девятого и заявляю ей, что она должна меня одеть к половине девятого.

- Какая глупая придирчивость! Вам бы следовало прогнать ее, герцогиня.

"Ja mistä syystä hän suuttuu teihin, herttuatar?"

"Aivan turhanpäiväisistä syistä, mr. Gray, sen vakuutan teille. Tavallisesti sen vuoksi, että tulen kotiin kymmentä vailla yhdeksän, ja sanon hänelle, että minun täytyy olla jo valmiiksi puettuna puoli yhdeksältä."

- Не могу, мистер Грей. Она придумывает мне фасоны шляпок. Помните ту, в которой я была у леди Хилстон? Вижу, что забыли, но из любезности делаете вид, будто помните. Так вот, она эту шляпку сделала из ничего. Все хорошие шляпы создаются из ничего.

- Как и все хорошие репутации, Глэдис, - вставил лорд Генри.- А когда человек чем-нибудь действительно выдвинется, он наживает врагов. У нас одна лишь посредственность - залог популярности.

"Miten järjetön hän on! Teidän pitäisi nuhdella häntä."

"Sitä minä en uskalla, mr. Gray. Hän valmistaa kaikki minun hattuni.
Muistattehan sitäkin, joka minulla oli lady Hilstonen puutarhakutsuissa?
Te ette muista, mutta te olette ystävällinen kun olette muistavinanne.
No niin, hän teki sen aivan tyhjästä. Kaikki hyvät hatut ovat tehdyt
tyhjästä."

- Только не у женщин, Гарри! - Герцогиня энергично покачала головой.- А женщины правят миром. Уверяю вас, мы терпеть не можем посредственности. Кто-то сказал про нас, что мы "любим ушами". А вы, мужчины, любите глазами... Если только вы вообще когда-нибудь любите.

- Мне кажется, мы только это и делаем всю жизнь, - сказал Дориан.

- Ну, значит, никого не любите понастоящему, мистер Грей, - отозвалась герцогиня с шутливым огорчением.

"Samoinkuin hyvä mainekin, Gladys", keskeytti lordi Henry. "Jokainen vaikutus, jonka me toisiin teemme, tuottaa meille vihollisen. Voidakseen saavuttaa yleistä suosiota, täytyy olla kyvyltään keskinkertainen."

"Ei naisten joukossa", sanoi herttuatar päätään pudistaen; "ja naiset hallitsevat maailmaa. Minä vakuutan teille, me emme voi sietää keskinkertaisia ihmisiä. Me naiset, niinkuin joku on sanonut, rakastamme korvillamme, samoinkuin te miehet rakastatte silmillänne, jos te yleensä rakastatte."

"Näyttää siltä kuin me emme koskaan tekisi mitään", mutisi Dorian.

- Милая моя Глэдис, что за ересь! - воскликнул лорд Генри.- Любовь питается повторением, и только повторение превращает простое вожделение в искусство. Притом каждый раз, когда влюбляешься, любишь впервые. Предмет страсти меняется, а страсть всегда остается единственной и неповторимой. Перемена только усиливает ее. Жизнь дарит человеку в лучшем случае лишь одно великое мгновение, и секрет счастья в том, чтобы это великое мгновение переживать как можно чаще.

- Даже если оно вас тяжело ранит, Гарри? - спросила герцогиня, помолчав.

"No, silloin, mr. Gray, te ette myöskään koskaan rakasta", vastasi herttuatar teeskennellyllä surulla.

"Rakas Gladys!" huudahti lordi Henry. "Kuinka voitte sitä sanoa? Romantiikka on alituista uudistumista, ja uudistuminen muuttaa himon taiteeksi. Sitä paitsi joka ainoa kerta, kun me rakastamme, on aina ainoa kerta, jolloin olemme rakastaneet. Esineen muutos ei muuta himon samuutta. Se enintään syventää tunnetta. Meillä elämässä voi enintään olla yksi suuri kokemus, ja elämän koko salaisuus on siinä, että osaamme uudistaa tuon kokemuksen niin monta kertaa kuin mahdollista."

- Да, в особенности тогда, когда оно вас ранит, - ответил лорд Генри.

"Vaikkapa olisi haavoittunutkin, Harry?" kysyi herttuatar hetken kuluttua.

Герцогиня повернулась к Дориану и посмотрела на него как-то странно.

"Varsinkin silloin, jos on haavoittunut", vastasi lordi Henry.

- А вы что на это скажете, мистер Грей? - спросила она.

Дориан ответил не сразу. Наконец рассмеялся и тряхнул головой.

Herttuatar kääntyi ja katsahti Dorian Grayhin utelias ilme silmissään.
"Mitä te siihen sanotte, mr. Gray?" hän kysyi.

- Я, герцогиня, всегда во всем согласен с Гарри.

- Даже когда он не прав?

- Гарри всегда прав, герцогиня.

Dorian epäröi hetken. Sitten hän heitti päänsä taaksepäin ja naurahti.
"Minä olen aina samaa mieltä kuin Harrykin, herttuatar."

- И что же, его философия помогла вам найти счастье?

"Silloinko myöskin kun hän on väärässä?"

- Я никогда не искал счастья. Кому оно нужно? Я искал наслаждений.

"Harry ei ole koskaan väärässä, herttuatar."

"Ja tuottaako hänen filosofiansa teille onnea?"

- И находили, мистер Грей?

- Часто. Слишком часто. Герцогиня сказала со вздохом:

"En ole koskaan etsinyt onnea. Kuka tarvitsee onnea? Minä olen etsinyt nautintoa."

- А я жажду только мира и покоя. И если не пойду сейчас переодеваться, я его лишусь на сегодня.

"Ja oletteko sitä löytänyt, mr. Gray?"

"Usein. Liiankin usein."

- Позвольте мне выбрать для вас несколько орхидей, герцогиня, - воскликнул Дориан с живостью и, вскочив, направился в глубь оранжереи.

Herttuatar huokasi. "Minä etsin rauhaa", hän sanoi, "ja jollen nyt mene pukeutumaan, niin minulla ei ole sitä tänä iltana."

- Вы бессовестно кокетничаете с ним, Глэдис, - сказал лорд Генри своей кузине.- Берегитесь! Чары его сильны.

"Sallikaa minun antaa teille muutamia orkidejoja, herttuatar", huudahti
Dorian hypäten pystyyn ja astuen kasvihuoneen perälle.

- Если бы не это, так не было бы и борьбы.

- Значит, грек идет на грека?

"Te keikailette liiaksi hänen kanssansa", sanoi lordi Henry serkulleen.
"Pitäkää varanne. Hän on hyvin lumoava."

- Я на стороне троянцев. Они сражались за женщину.

"Jos hän ei olisi sitä, niin ei olisi mitään taisteluakaan."

- И потерпели поражение.

"Siis kreikkalainen kreikkalaista vastaan?"

- Бывают вещи страшнее плена, - бросила герцогиня.

- Эге, вы скачете, бросив поводья!

"Minä olen trojalaisten puolella. He taistelivat naisen tähden."

- Только в скачке и жизнь, - был ответ.

"He tulivat voitetuiksi."

- Я это запишу сегодня в моем дневнике.

"On pahempaakin olemassa kuin tappiota", herttuatar vastasi.

- Что именно?

"Te nelistätte höllin ohjin."

- Что ребенок, обжегшись, вновь тянется к огню.

"Elämä käy tasakäyntiä", kuului vastaus.

- Огонь меня и не коснулся, Гарри. Мои крылья целы.

"Sen minä kirjoitan tänä iltana päiväkirjaani."

- Они вам служат для чего угодно, только не для полета: вы и не пытаетесь улететь от опасности.

"Minkä sitten?"

"Että kärventynyt lapsi ei karta tulta."

"Minä en ole edes kärventynyt. Minun siipeni ovat koskemattomat."

- Видно, храбрость перешла от мужчин к женщинам. Для нас это новое ощущение.

"Te käytätte niitä kaikkeen muuhun paitsi lentoon."

- А вы знаете, что у вас есть соперница?

"Rohkeus on miehistä paennut naisiin. Se on uusi kokemus."

- Кто?

"Teillä on kilpailija."

- Леди Нарборо, - смеясь, шепнул лорд Генри, - она в него положительно влюблена.

"Kuka?"

Lordi Henry nauroi. "Lady Narborough", hän kuiskasi. "Hän suorastaan jumaloi Doriania."

- Вы меня пугаете. Увлечение древностью всегда фатально для нас, романтиков.

"Te peloitatte minua. Rakkaus muinaisuuteen on vaarallinen meille romantikoille."

- Это женщиныто - романтики? Да вы выступаете во всеоружии научных методов!

"Romantikoille! Te osaatte käyttää kaikkia tieteen järjestelmiä."

- Нас учили мужчины.

"Miehet ovat kasvattaneet meitä."

- Учить они вас учили, а вот изучить вас до сих пор не сумели.

"Mutta he eivät ole päässeet teistä selville."

- Нука, попробуйте охарактеризовать нас! - подзадорила бго герцогиня.

"Antakaa kuvaus meistä sukupuolena", kuului vaatimus herttuattaren puolelta.

- Вы - сфинксы без загадок. Герцогиня с улыбкой смотрела на него.

"Sfinksejä ilman salaisuuksia."

- Однако долго же мистер Грей выбирает для меня орхидеи! Пойдемте поможем ему. Он ведь еще не знает, какого цвета платье я надену к обеду.

Herttuatar katsoi hymyillen lordi Henryyn. "Kuinka kauan mr. Gray viipyy!" hän sanoi. "Mennään häntä auttamaan. Enhän ole edes sanonut hänelle minkä värinen minun pukuni on."

- Вам придется подобрать платье к его орхидеям, Глэдис.

"Ah! te saatte valita puvun hänen kukkiensa mukaan, Gladys."

"Se olisi ennenaikuista antautumista."

- Это было бы преждевременной капитуляцией.

"Romantinen taide alkaa kohopisteellään."

- Романтика в искусстве начинается с кульминационного момента.

"Minun täytyy säilyttää tilaisuus peräytymiseenkin."

"Parthialaiseen tapaanko?"

- Но я должна обеспечить себе путь к отступлению.

- Подобно парфянам?

"He löysivät erämaassa turvapaikan. Sitä minä en voisi tehdä."

- Парфяне спаслись в пустыню. А я этого не могу.

- Для женщин не всегда возможен выбор, - заметил лорд Генри. Не успел он договорить, как с дальнего конца оранжереи донесся стон, а затем глухой стук, словно от падения чего-то тяжелого. Все всполошились. Герцогиня в ужасе застыла на месте, а лорд Генри, тоже испуганный, побежал, раздвигая качавшиеся листья пальм, туда, где на плиточном полу лицом вниз лежал Дориан Грей в глубоком обмороке.

"Naiset eivät aina saa vapaasti valita", lordi Henry vastasi, mutta tuskin hän oli sen lauseen lopettanut, kun kasvihuoneen perältä kuului tukahdettua valitusta ja kumeaa ääntä, ikäänkuin joku olisi kaatunut. Kaikki kavahtivat pystyyn. Herttuatar seisoi liikkumattomana kauhusta. Ja tuskan ilme kasvoissaan lordi Henry hyökkäsi huojuvien palmujen lomitse ja löysi Dorian Grayn makaamasta kivilattialla tajuttomana kuin kuollut.

Его тотчас перенесли в голубую гостиную и уложили на диван. Он скоро пришел в себя и с недоумением обвел глазами комнату.

Hän kannettiin heti siniseen vierashuoneesen ja laskettiin sohvalle pitkäkseen. Hetken kuluttua hän tointui ja katsoi hämmästyneenä ympärilleen.

"Mitä on tapahtunut?" hän kysyi. "Oi, nyt muistan. Olenko turvassa täällä, Harry?" Hän alkoi vapista.

- Что случилось?спросил он.А, вспоминаю! Я здесь в безопасности, Гарри? - Он вдруг весь затрясся.

- Ну конечно, дорогой мой! У вас просто был обморок. Наверное, переутомились. Лучше не выходите к обеду. Я вас заменю.

"Rakas Dorian", vastasi lordi Henry. "Sinä menit vain tainnoksiin. Siinä kaikki. Varmaan olet liiaksi rasittanut itseäsi. Sinun ei pitäisi tulla alas päivällisille. Minä hoidan sinun isäntävelvollisuuksiasi."

- Нет, я пойду с вами в столовую, - сказал Дориан, с трудом поднимаясь.- Я не хочу оставаться один.

"Ei, minä tulen alas", hän sanoi nousten pystyyn. "Minä tulen mielemmin toisten luo. En tahdo olla yksin."

Он пошел к себе переодеваться.

За обедом он проявлял беспечную веселость, в которой было что-то отчаянное. И только по временам вздрагивал от ужаса, вспоминая тот миг, когда увидел за окном оранжереи белое, как платок, лицо Джеймса Вэйна, следившего за ним.

Hän meni huoneesensa ja pukeutui. Hän oli hurjan iloinen pöydässä, mutta silloin-tällöin hän värisi kauhusta muistellessansa että hän oli nähnyt kasvihuoneen ikkunaa vasten puristuneena, aivan kuin valkean nenäliinan, James Vanen kasvot, jotka tähystelivät häneen.